بیشتر معاملهگران وقت خود را صرف پیدا کردن نقطهی ورود میکنند، در حالی که تفاوت اصلی میان حسابهای پایدار و حسابهای سوخته، در مدیریت ریسک است، نه در دقت ورود.
اندازهی پوزیشن را ریسک تعیین میکند، نه اعتماد به نفس
قاعدهی ساده این است: در هر معامله بیش از یک تا دو درصد سرمایه را در معرض ریسک نگذارید. اگر فاصلهی حد ضرر شما ده درصد است، حجم پوزیشن نمیتواند بیش از ۱۰ تا ۲۰ درصد کل سرمایه باشد. این محاسبه باید پیش از ورود انجام شود.
سقف زیان روزانه و هفتگی
بدترین ضررها معمولاً بعد از یک ضرر معمولی و در تلاش برای جبران آن رخ میدهند. یک سقف زیان روزانه تعریف کنید و پس از رسیدن به آن، پلتفرم را ببندید. این قانون ساده، بیشتر از هر اندیکاتوری از سرمایهی شما محافظت میکند.
تنوع واقعی، نه تنوع اسمی
داشتن پنج نماد از گروه فلزات اساسی تنوع نیست؛ یک پوزیشن بزرگ است که در پنج ردیف نوشته شده. تنوع واقعی یعنی نگهداشتن داراییهایی که همبستگی پایینی با هم دارند. در تب پرتفوی ParsChart، نمودار توزیع صنعت دقیقاً برای دیدن همین تمرکز پنهان ساخته شده است.
افت سرمایه و ریاضیات بیرحمانهی جبران
اگر پنجاه درصد سرمایه را از دست بدهید، برای بازگشت به نقطهی سر به سر باید صد درصد سود کنید. همین نامتقارنی نشان میدهد چرا جلوگیری از افتهای بزرگ، مهمتر از شکار سودهای بزرگ است.
ثبت و بازبینی
ژورنال معاملاتی داشته باشید. دلیل ورود، حد ضرر، حد سود و احساس خود در لحظهی تصمیم را بنویسید. پس از سی معامله، الگوهای تکرارشوندهی اشتباهاتتان را خواهید دید و همانها بزرگترین فرصت بهبود شماست.
اگر «مدیریت ریسک پرتفوی؛ چیزی که سود شما را نجات میدهد» برایتان مفید بود، آن را با همتیمیهای خود به اشتراک بگذارید.